Beste tjappies!

Het heeft even geduurd maar hier nu dan toch de laatste update van onze reis met als onderwerp Rio de Janeiro! Zoals het in het verhaal hiervoor al stond vertrokken we eind van de ochtend vanaf het busstation van Foz de Iguacu. We zaten bijna helemaal voorin de bus op de bovenverdieping zodat we veel mee kregen van de uitzichten en leuke stadjes en dorpen. Gelukkig voor ons stapten bij de grensovergang met Brazilië de mensen voor ons uit zodat we de rest van de reis helemaal voorin konden zitten. Meer beenruimte, meer uitzicht en dus ook meer genieten! ’s Nachts passeerden we nog Sao Paolo waar de regen echt met bakken uit de hemel op ons neerviel. We vreesden het ergste voor Rio… De rest van de nacht hebben we daarom hard lopen duimen voor zonovergoten stranden, cocktails en een hoop samba. Tevergeefs bleek later…

Rond 9.00 uur kwamen we aan bij een zeer groot busstation in Rio. Vanuit onze Lonely Planet hadden we begrepen dat je eerst bij een loket een kaartje kon kopen voordat je bij een taxi in stapte. Samen met Adam & Georgina hadden we binnen enkele minuten een goede taxi te pakken die ons naar het Botafogo Easy Hostel bracht in de gelijknamige wijk Botafogo, gelegen tussen het centrum van Rio en de beroemde stranden Copacaban en Ipanema. Het hostel was strategisch gelegen vlakbij een metrostation zodat alle bezienswaardigheden makkelijk te bereiken waren. De taxichauffeur was een ongelofelijke prater zodat hij de hele weg met veel lof over ‘zijn’ stad vertelde tegen een stel versufde toeristen.

Omdat het Braziliaanse elftal moest aantreden in een WK wedstrijd lag alles in de hele stad om 12.00 uur stil, inclusief winkelcentra, overheidsinstanties, banken en noem maar op. Wat een gekkenhuis! Iedereen is compleet geobsedeerd door het voetbal, goeie tip voor mensen die hier nog komen. Plan niks als er gevoetbald wordt! Iedereen uit het hostel plus een paar lokale chicas verzamelde zich in de gemeenschappelijke ruimtes voor de match. Met zo’n 15-20 mensen werd het aardig gezellig en Brazilië won uiteindelijk met 3-0 van Ghana. Dat betekende een opgelucht Rio en veel lachende Brazilianen. Hierna besloten we met de Engelsen om naar het dichtbij gelegen grote winkelcentrum te gaan. Na anderhalf uur rondhangen hadden we het wel gezien en zijn toen maar via de supermarkt teruggegaan naar het hostel. Daar hebben we het de hele avond op een zuipen gezet met een aantal mede-bewoners. Ditmaal geen wijn of bier maar mixjes met malibu, gin en wodka.

De volgende dag bleek het weer opnieuw niet echt lekker. Kleine spetters maakten al duidelijk dat het van een stranddag niet zou komen. Jassen werden zelfs uit de backpacks gehaald om het wat warmer te krijgen. Na een lang gezamenlijk ontbijt met het halve hostel zijn we met 5 man richting de Maracana gegaan, wat geldt als ’s werelds grootste stadion. Ooit hebben hier bijna 200.000 supporters een wedstrijd bijgewoond. De naam is afgeleid van een riviertje dat naast het stadion stroomt. Her worden naast voetbalwedstrijden ook grote concerten gehouden, o.a. Madonna, Rolling Stones en Frank Sinatra hebben er hun opwachting gemaakt. Nu wordt het stadion verbouwd zodat uiteindelijk zo’n 115.000 zitplaatsen overblijven. Je kon jezelf een beetje rondleiden door kleedkamers en een museum. Maar eerst zijn we bovenop de tribunes geweest voor een overall view en natuurlijk voor wat mooie plaatjes. Na het bezoek zijn we het centrum ingedoken. Op een aantal winkels na bleek dit niet heel bijzonder. We gingen op zoek naar de plaatselijke VVV maar konden die ondanks vele aanwijzingen van winkeliers en voorbijgangers niet vinden. Totdat we aanliepen tegen een vrouw die een commercieel reisbureatje had. We gingen een flat in war zij ons van alles heeft laten zien over Rio en we kregen ook maar gratis plattegronden mee. Zoals we ook al eerder gehoord hadden in het hostel waarschuwde zij ons voor de criminaliteit in de stad. Ze heeft wel een aantal keer gevraagd of we alsjeblieft voor het donker weg wilden gaan uit het centrum omdat dan allerlei streetgangs de zaakjes overnemen, met alle vervelende gebeurtenissen die daar bij hoorden. Aangezien het centrum ’s avonds toch verlaten is zijn we teruggegaan naar het hostel. Net als de vorige avond hebben we een soort feestje gehouden onder genot van zelfgemaakte cairpinhas. Dit is een mix van Cachaca, veel ijs, stukjes limoen (plus een halve uitknijpen) en een paar scheppen suiker. Ondertussen zijn we ook nog wezen eten in een restaurant waar je onbeperkt kon eten en waar je door middel van groene of rode bordjes kon aangeven of je nog wat op je bord wilde hebben. Erg bizar allemaal maar wel lekker!

Onze 3^e dag in Rio hebben we besteed aan het bezoeken van de beroemde stranden. Helaas was hetw eer nog slechter als daarvoor zodat er geen kip op het strand te vinden was. Alleen enkele surfers probeerden de immens hoge golven te bedwingen met hun bodyboards of surfplanken. Na een wandeling van een paar uur besloten we ons af te scheiden van Adam & George en gingen we opnieuw naar het centrum om alles nog even te bekijken. We hebben nog wel een gezellige middag gehad met z’n tweeën. ’s Avonds zijn we samen weer uit eten geweest en zijn niet al te laat gaan slapen.

Dag 4 hadden we gereserveerd voor het beklimmen van de Corcovado, waar het Crhistus beeld staat, en Sugar Loaf, een steil bergje in de baai van Botafogo waar je alleen met een kabelbaan op kunt. Het weer was vandaag enorm goed zodat we een heel gaaf uitzicht hadden vanaf het beeld. Pas dan zie je de echte schoonheid van de stad. Het beeld zelf is wel groter dan je zou denken, een gigantische massa steen wat boven je uit torent. Persoonlijk vinden we dit een must-see wanneer je in Rio bent. Sugar Loaf (Suikerberg) was ook leuk om heen te gaan. Vanaf daar hebben we nog een zeer mooie zonsondergang mogen aanschouwen wat een bijzondere blik geeft op alle baaien en stranden. Terug in het hostel zijn we daarna met een hele groep mensen op stap geweest in een soort samba tent waar een live band optradt. Het was uitermate gezellig maar na een paar uur werd besloten om het feestje in het hostel voort te zetten, de zon kwam al op toen we gingen slapen….

Zaterdag, de dag voor ons vertrek. Deze dag zouden we in het hostel doorbrengen, om 12 uur al begon de voetbalwedstrijd Engeland-Portugal. Dit leverde meteen al veel stress op voor de aanwezige Engelsen, zeker omdat hun land verloor van die irritante Portugezen die eerder Oranje hadden genaaid. Aansluitend was Brazilië-Frankrijk, dat werd ook een hele interessante pot, echter was het wel einde WK voor de Brazilianen. We vreesden dat sfeer in de stad zou verslechteren maar niks was minder waar. Na een half uurtje teleurstelling begonnen mensen in de straat spontaan te feesten en muziek te maken. Het hostel had een bbq georganiseerd die de hele avond zou duren. Iedereen bleef lekker hangen waardoor ook dit feestje weer zeer gezellig werd, een perfecte afsluiter van ons verblijf. Andy, een Ierse jongen, en een Braziliaanse dame hadden twee gitaren meegenomen en dus werden we getrakteerd op een wel 5 uur durende jam-sessie met leuke eigen teksten en een boel meezingers. Uitgeput en half dronken hebben we tegen een uur of twee ons bed voor de laatste keer opgezocht.

De volgende ochtend hebben we direct alles ingepakt voor de reis terug. Nog even internetten en toen op weg naar het vliegveld. Onderweg werden we geconfronteerd met waar Rio ook wel om bekend staat. Aan de zijkant van de snelweg die naast een van de favellas (sloppenwijken) ligt lag een lijk die bewaakt werd door een aantal zwaar bewapende agenten. Of het een ongeluk was weten we niet maar het wekte erg de schijn dat hier zojuist iemand vermoord was. Gelukkig hebben tijdens onze reis vrijwel geen vervelende situaties meegemaakt. De terugvlucht naar Madrid verliep voorspoedig ondanks de krappe beenruimte. In Spanje hadden we meer pech. De vlucht naar Amsterdam werd meer en meer vertraagd waardoor we uiteindelijk zes uur hebben doorgebracht op het vliegveld aldaar. We verveelden ons behoorlijk, de uiteindelijke vlucht verergerde dat alleen maar. Gelukkig konden we in Amsterdam snel door de douane en hadden we binnen enkele minuten al de bagage. Onze ouders kwamen ons ophalen wat we erg lief vonden aangezien we enorme vertraging hadden gehad. Ze hadden zich wel vermaakt en het weerzien met ons stond ook garant voor eenscala aan vakantieverhalen.

Wij willen jullie allemaal hartelijk bedanken voor het bezoeken van onze weblog en hopen dat iedereen veel plezier heeft beleefd aan het lezen van onze verhalen. Mocht iemand ooit meer informatie willen over hoe wij alles daar geregeled hebben of als je gewoon wat ervaringen wilt uitwisselen kun je altijd mailen!

Groetjes Peter & Antoinet